Auteur: Kim

Podcast, een nieuwe verslaving?

Ik kijk gigantisch veel series en ook redelijk wat films. Ik kan met gemak een paar uur (lees 6 a 8 uur) achter elkaar een hele seizoen van een serie kijken, zeker als deze serie mij grijpt. Series en films vragen alleen van je dat je niet duizend andere dingen kan doen, zoals naar buiten gaan, rijden, koken of afwassen.

Ruimte

Een podcast geeft je wél die ruimte. Je zet je koptelefoon op en je luistert. Tijdens een wandeling in het bos, tijdens het afwassen of schoonmaken, tijdens het koken of tijdens de was opvouwen. Of zonder koptelefoon met een draagbare speaker onder de douche of tijdens het rijden. Ik ben fan, uh, verslaafd dus.

Zo reed ik vorige week naar huis vanuit Groningen met de podcast Caliphate van The New York Times. Ik zit meerdere malen met mijn hand voor mijn mond of gewoon met open mond te luisteren. Wát een verhaal. Wat is oorlog toch verschrikkelijk en wat is dit toch allemaal uit de hand gelopen…

The war on terror has cost the U.S. billions and has been fought for nearly 20 years. Times reporter Rukmini Callimachi asks the question “Who are we really fighting?”

Rukmini geeft een heel mooi beeld van de ‘war on terror’. Dit is zo’n verhaal dat onder mijn huid gaat zitten, waar je je ongemakkelijk bij voelt, maar ondertussen ga je wel meevoelen met alle partijen. Zo mooi, zo oneerlijk, kippenvel, continu.

Dit zijn de verhalen waardoor ik denk: was ik maar oorlogsjournalistiek gaan doen. Kon ik maar zulke mooie verhalen en interviews doen. Kon ik maar echt verschil maken in de journalistiek. Ironisch wel, dat ik afgestudeerd journalist ben, maar ik ben nooit in de journalistiek gaan werken. Misschien moet ik daar toch nog iets mee gaan doen, ooit. Mooie verhalen schrijven, interviews doen.

Podcast verslaafd

Nog zo’n voorbeeld van fantastische journalistiek is Dr Death van Wondery. Een verhaal waar je u tegen zegt, op een prachtige en fantastische meeslepende manier verteld. Zoals jullie al wel merken, heb ik weer een nieuwe obsessie of verslaving gevonden. And I like it. Elk moment dat ik kan, zet ik nu een podcast op, maar ik kijk natuurlijk ook nog steeds graag series.

Ik gebruik nu de app Podcast Addict en mijn lijstje is al aardig groot, maar ik wil meer, zoals een goede verslaafde betaamd. Geef me meer mooie, goede en/of leuke podcasts, laat ze achter in de comments!

 

Missie gezond mislukt, alweer…

Of toch niet? Ik zie veel dingen als mislukt, omdat ik opgeef, of omdat ik gewoon geen zin meer heb om iets te doen of omdat ik uitgekeken ben. Is mijn missie gezond dan écht mislukt?

Het zou raar zijn om te zeggen dat het niet mislukt is, maar een betere vraag is eigenlijk, is het erg dat het mislukt is? Is het erg dat ik geen zin meer heb, of dat ik iets niet volhoud? Daarop kan ik natuurlijk geen allesomvattend voor iedereen sluitend antwoord op geven, maar misschien kan ik wel ontrafelen hoe het bij mezelf zit.

Missie: gezond

Soms geef ik al na een paar weken op. Zo wil ik graag gezond eten, iets slanker/fitter worden én daardoor sterker worden, zodat ik een hoger niveau kan gaan boulderen. Maar dit roep ik al jaren. Letterlijk jaren. Ik heb al duizend dingen geprobeerd, maar ik hou het niet vol. Ik geef op. Is dat sterk?

Dit zijn een paar screenshots van het appje van MyFitnessPal. Ik probeer deze app dagelijks bij te houden wat ik eet en vooral hoe het dan zit met de macro’s, zodat ik weet of ik een beetje normaal eet, of te veel of te weinig. Maar ook hier kun je weer zien, dat mijn inspiratie al snel weer weg is. Is zo’n app dan gewoon niet voor mij gemaakt. Ik denk het.

Is dat erg?

Nee. Ik wil me niet schuldig voelen, omdat ik iets ‘opgeef’. Terwijl ik helemaal niet opgeef. Ik ben gestopt met me druk maken om mijn ‘volhouden’. Stoppen met in dit appje obsessief bijhouden betekent niet dat mijn missie mislukt is. Ik eet nu elke dag ongeveer hetzelfde ontbijt, dezelfde lunch en ik weet wanneer ik iets ‘slechts’ eet en ik luister beter naar mijn lichaam. Ik eet meer fruit, meer groenten en ik voel me fantastisch. De weegschaal schommelt nauwelijks. Hoe erg is het dan om géén appje bij te houden?

Zoekende, altijd zoekend

Ik heb deze website al een tijdje, ik blog al sinds 2005 denk ik, maar nooit hield ik het lang vol. Ik ben creatief en zit vol met leuke ideeën, maar vaak denk ik na een paar dagen, weken of maanden “Nu ben ik er op uitgekeken”.  Zoekend naar het juiste onderwerp om over te schrijven. Je zou kunnen zeggen dat ik verslavings gevoelig ben, of juist niet, omdat ik zo snel weer afhaak. Daarom begin ik vandaag iets nieuws.

Ik ga schrijven over mijn leven, mijn chaos, mijn kortdurende projectjes en hobby’s en wellicht hou ik het dit keer wel eens een keer wat langer vol, omdat het onderwerp niet vast ligt en het onderwerp dus duizend keer per maand kan én mag veranderen.

In ieder geval, ik heb er zin in. Welkom in mijn chaos.